Czasy największego ruchu
W latach 50. i 60. XX wieku kolejka przyjeżdżała do Stepnicy nawet 3–4 razy dziennie, później ograniczono kursy do dwóch dziennie – rano i wieczorem.
Pociągi pasażerskie i towarowe kursowały zwykle osobno, choć zdarzały się też składy mieszane.
Pasażerów woził wagonik z napędem własnym, natomiast towary ciągnęła najpierw lokomotywa parowa Px48, a później spalinowa Lyd2 produkcji rumuńskiej (FAUR Bukareszt).
Składy towarowe mogły liczyć od kilku do nawet dwunastu wagonów.
Zanik i nowa rola torowiska
W latach 70. wzrastająca dostępność samochodów osobowych oraz rozwój transportu autobusowego sprawiły, że kolejka stawała się coraz mniej opłacalna.
W 1977 roku Pomorska DOKP w Szczecinie zrezygnowała z przewozów pasażerskich na trasie Stepnica–Łożnica.
Linia była jednak jeszcze przez kilkanaście lat wykorzystywana do transportu towarów z tartaku w Stepnicy oraz dostaw węgla dla PGR-ów w Czarnocinie, Bogusławiu i Żarnowie.
Kolejka wspierała też obsługę portu w Stepnicy, do którego trafiały ładunki drogą morską.
Koniec pewnej epoki
Ostatecznie całą linię zamknięto w 1996 roku.
Opuszczone torowisko stało się celem działań grabieżczych – rozkradano szyny i podkłady.
Aby zapobiec dalszej degradacji, gmina Stepnica przejęła teren od PKP.
Na dawnym nasypie kolejowym w 2006 roku zbudowano ścieżkę rowerową, a w 2013 roku na odcinku Bogusławie–Stepnica powstała droga asfaltowa, pełniąca dziś funkcję lokalnej trasy komunikacyjnej.





















W pierwszych latach XX wieku Stepnica była końcową stacją jednej z najdłuższych tras kolei wąskotorowej na Pomorzu – linii Gryfice–Stepnica, obsługiwanej przez Greifenberger Bahnen (Koleje Gryfickie). Była to linia o znaczeniu regionalnym, dostępna zarówno dla ruchu pasażerskiego, jak i towarowego.

















